Drogą lądową (M5) z Gruzji do Armenii (6), docieramy przez Azerbejdżan (Górski Karabach), - pozostałe przejścia graniczne z Turcją i Azerbejdżanem są zamknięte dla podróży drogą lądową.

1. Monastyr GEGARD (7) pochodzi z czasów przed przyjęciem przez Armenię chrześcijaństwa. To tu według legendy apostoł Tadeusz przywiózł włócznię, która przebiła bok Chrystusa – stąd pochodzi nazwa klasztoru, która po ormiańsku oznacza właśnie „włócznia” (Włócznia Przeznaczenia jest obecnie przechowywana w Eczmiadzynie). Specyficzny charakter tego monastyru odzwierciedla surowość i majestatyczność scenerii dookoła niego – wąwozu Gegardadzor, z wysokimi i stromymi zboczami. Klasztor Gerhard prawdopodobnie pochodził z IV wieku, był wykuty w skale i został zniszczony przez Arabów w X wieku. Monaster ten przeżywał rozkwit w XII-XIII wieku, głównie dzięki przechowywanym tu szczątkom św. Andrzeja i św. Jana oraz relikwii Włóczni Przeznaczenia, przyciągającym pielgrzymów. Z tego też okresu pochodzą pierwsze zabudowania aktualnego kompleksu, który odzwierciedla czasy rozwoju narodowej kultury, zwłaszcza architektury.

W dalszej drodze do stolicy Armenii mijamy;
- Krzyż Jubileuszowy
W ormiańskiej tradycji funkcjonuje przekonanie, że drzewo krzyża na którym umarł Chrystus zakwitło (lub zostało oplecione kwitnącą roślinnością). Stąd na kutych w kamieniu chaczkarach tyle ornamentyki. Bogate wzornictwo odzwierciedla żywe gałązki rośliny, a sam wzór nazywany bywa kwitnącym krzyżem
- pomnik alfabetu armeńskiego, w kształcie luźno rozrzuconych liter,
- poznajemy wypiek oryginalnego chleba gruzińsko-armeńskiego w tradycyjnym piecu chlebowym TONE. Składniki na ciasto są prozaiczne: mąka pszenna, drożdże, woda i sól. Uformowane ciasto przyklejamy do ścianek pieca chlebowego.

2. Erewan (9)
- stolica Armenii to coś zupełnie innego aniżeli bajkowe Tbilisi. Z jednej strony bardzo prowincjonalne, z drugiej strony na swój sposób ujmujące. Stolica Armenii to miasto, w którym doświadcza się swoistego dysonansu poznawczego. Starą tkankę, jeśli jakaś uchowała się po czasach sowieckiej przebudowy miasta, dziś dobijają buldożery, które robią miejsce pod nowe, niekoniecznie piękne i przemyślane, jak w czasach radzieckiej urbanistyki. Szerokie bulwary sprawiają, że lekki wiatr chłodzi ciepłe, letnie dni, kawiarnie i bary pełne są ludzi przesiadujących do późnego wieczora. Wystarczy jednak wyjechać z zadbanego, przemyślanego centrum miasta i ruszyć trochę poza nie, aby szybko doświadczyć miasto rozsypujących się blokowisk i dróg pełnych dziur.
Naród ormiański będąc w komunistycznym jarzmie domagał się prawdy o tragicznym losie tak wielkiej jego części. Manifestacje ludności w 1965 r. – w półwiecze tamtej zbrodni, zmusiły władze komunistycznej Armenii do wzniesienia pomnika poświęconego Ludobójstwu Ormian. Stanął on na obrzeżach stolicy, Erywania, nad rzeką Hrazan, na wzgórzu Cicernakaberd, co w tłumaczeniu znaczy Twierdza Jaskółki. Według legendy w czasach pogańskich stała na nim świątynia bogini miłości Astchik a wiadomości między nią i jej ukochanym bogiem Wahagnem przenosiły jaskółki.

3. Monastyr HAGHAPT (14) - cały kompleks wzniesiony w czasach panowania króla Aszota III Bagratuni (952-977), jest rówieśnikiem chrześcijaństwa w Polsce. Kamienne kościoły zbudowane na planie krzyża zwieńczone stożkowatymi kopułami ustawionymi na okrągłych lub wielobocznych bębnach, z dobudówkami. W średniowieczu studiowano tutaj nauki humanistyczne i medycynę, pisano prace naukowe, działała też pracownia w której malowano miniatury. Na terenie klasztoru, na ścianach poszczególnych świątyń, znajduje się kilkadziesiąt płaskorzeźb sławnych władców i ich rodzin, które pochowano na nekropolii na terenie kompleksu.
Ponadto zgromadzono tu kamienne płyty, które są to charakterystyczne dla Armenii, z wykutymi w nich krzyżami i dekoracjami, głównie o tematyce roślinnej, a rzadziej tekstami.

4. Monastyr Norawank (11) – z XII wieku, znajduje się na skalnej półce w głębokim wąwozie dopływu rzeki Arpa; region Armenii południowo wschodniej. W XIII i XIV wieku był siedzibą sjeńskich biskupów – głównym religijnym i kulturowym centrum Armenii. Cały kompleks składa się z
- Kościoła św. Karapet (1221-2r.); czyli p.w. św. Jana Chruściela,
- zakrystii z 1261 roku,
- Kościoła św. Grzegora, miejsca pochówku Orbeljanów – 1275 rok,
- Kościoła Matki Bożej, Burtelaszen – 1339 r., która jest architektoniczną dominantą całego kompleksu.
- kaplic, które powstają w XVI i XVII wieku za murami w sąsiedztwie kompleksu.

5. Klasztor KHOR VIRAP (6) – co znaczy Głęboki Loch, - klasztor Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego niedaleko góry Ararat, w pobliżu granicy z Turcją. To miejsce uwięzienia Grzegorza Oświeciciela przez króla Armenii Tiridatesa III, aż do momentu, gdy wyleczył władcę z ciężkiej choroby. Wówczas ten dał się przekonać do nowej wiary i ochrzcić wraz z rodziną, a następnie ludem. W ten sposób w roku 301 Armenia stała się pierwszym państwem świata, które przyjęło chrześcijaństwo jako religię państwową. Klasztor Chor Wirap liczy swoje dzieje od roku 642. To wówczas na miejscu więzienia św. Grzegorza Oświeciciela, katolikos Narses III zbudował kaplicę pod wezwaniem tego świętego. Przyległa do świątyni kaplica stoi bezpośrednio nad lochem św. Grzegorza, - z niej jest do niego zejście.

6. Świątynia GARNI (4) - jedyny na terytorium Armenii zachowany budynek antyczny - świątynia grecko – rzymska. Najpowszechniejszy jest pogląd, że budynek jest świątynią wybudowaną w I wieku n.e. ku czci boga Mitry. Świątynia leży na wysokości 1400 m n.p.m. na płaskowyżu, tuż nad opadającym w dół urwiskiem wąwozu i doliny rzeki Azat.

7. Jezioro SEWAN i monastyr SEWANAWANK (10)
- Jezioro Sewan jest jednym z największych zbiorników słodkowodnych położonych, położonym na wysokości 1899 m n.p.m. na świecie. Sam zbiornik nie uniknął rabunkowej gospodarki zasobami naturalnymi w czasach ZSRR. Po zbudowaniu elektrowni wodnej w 1933 roku poziom wody obniżył się aż o 19 metrów w ciągu 40 lat. Na szczęście w porę postanowiono coś z tym zrobić. Zbudowano dodatkowy kanał, dostarczający wodę z rzeki Arpa. Tym samym uniknięto katastrofy ekologicznej porównywalną do tą nad Morzem Aralskim.
- legendarny monaster Sewanawank, podobno był kiedyś położony na wyspie. Cały zespół składa się z dwóch kościołów: głównego – pw. Matki Bożej oraz mniejszego pw. Apostołów. Oba z nich pochodzą z IX wieku. Jest jeszcze trzeci, najstarszy, aktualnie znajduje się w ruinie.

5. Fabryka ArArAT-u (6) – rodzaj ormiańskiej brandy, produkowanej przez Erywańską Fabrykę Koniaków od 1887 roku. Wytwarzany jest według metody tradycyjnej z białych winogron. Ten napój jest najbardziej znaną marką armeńską. Uwielbiony przez swoje doskonałe, a co najważniejsze, unikalne cechy, takie jak smak, aromat i kolor, koniak Ararat na zawsze zapisał swoją nazwę w historii. Dolina Ararat to idealne miejsce do uprawy winogron. Opracowano specjalne odmiany winogron odporne na choroby i szkodniki.
W koniaku „Ararat” leżakowanym przez 3 lata, w beczce można poczuć zapach drzew kwitnących wiosną, nuty gruszki, a nawet wyjątkowy aromat świeżo upieczonych bułek. Trudno go nie spróbować.



To zobaczyłem, całkiem mnie zaskoczyło, szczególnie zabytki związane z początkami chrześcijaństwa.
Album podróżnika

agnieszaak

Dodano albumów: 1
2014-03-11 18:17:05
Album podróżnika

Marcin

Dodano albumów: 2
2016-09-07 19:18:15
Album podróżnika

Paco

Dodano albumów: 2
2019-05-11 20:18:31
Album podróżnika

Krysztof

Dodano albumów: 10
2017-11-01 18:33:08
Ta strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Cookies. Możesz określić warunki mechanizmu przechowywania lub dostępu cookie w Twojej przeglądarce.